Ex-Moslims

De PvdA is sinds de 'Fortuynrevolte' een geliefd mikpunt van linkse en rechtse politici. Anekdotes over de PvdA zijn in het politieke debat inmiddels verworden tot clichés. Maar de geplaagde partij liet zich pas echt uitlokken toen een rebelse jongeman uit de eigen gelederen stelling nam tegen de islam.

De PvdA was er trots op veel allochtonen op de kieslijsten te hebben staan bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen. Bij hun sociaal-democratische streven naar volksverheffing doet de deelname van zoveel allochtonen aan de gemeentelijke politiek een partij als de PvdA natuurlijk goed. Partijleider Bos sprak na de verkiezingen in het Parool wel zijn bezorgdheid uit over de nieuwe aanwinst van allochtone nieuwkomers in de gemeenteraadfracties van zijn partij. Maar met de komst van Ehsan Jami op het landelijke politieke toneel zijn de problemen van geheel andere aard dan Bos ooit had kunnen bevroeden.
Ehsan Jami lijkt een ambitieuze jongeman.

De 22-jarige student heeft door de oprichting van de Comité voor Ex-moslims een ware sterrenstatus bereikt in Nederland inclusief - zoals dat inmiddels ook in ons land goed gebruik lijkt te zijn - de daarbij passende bewaking. Met intellectuele zwaargewichten als Afshin Ellian en Paul Cliteur achter zich verkrijgt de jonge afvallige de aandacht voor de problematiek van de islam die hij wenst. En dan begint het te morrelen binnen zijn eigen partij.
De eerste grote rel doet zich voor wanneer een e-mail van regisseur Eddy Terstall naar de partijtop van de PvdA uitlekt naar de pers.

---

In de e-mail zegt Terstall het moeilijk te vinden "om de jongen dermate ideologisch in te kapselen". Later houden zowel Terstall als Jami het op een misverstand. Maar de toon is al gezet.  Het beeld van een partij die problemen heeft met de kritische geluiden van een jong nieuw raadslid uit de eigen gelederen is gerezen.

Uitspraken van Jami over de islam lijken een scherpere toon aan te nemen in de periode die daarop volgt. Het lijkt Jami menens. De volgende klapper, ditmaal niet voor de buitenwereld maar voor de PvdA zelf, is een pamflet dat Jami samen met Geert Wilders schrijft en in de Volkskrant laat plaatsen. In dit stuk vergelijken Jami en Wilders de islamitische profeet Mohammed met Adolf Hitler en reageren daarmee op de uitspraken van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding Tjibbe Joustra. De samenwerking met Wilders lijkt voor de PvdA onvergeeflijk. Vorige week vroegen Jami's collega's uit zijn PvdA-fractie hem te vertrekken en zijn zetel op te geven.

Jami voegde nu eens de daad bij het woord en wilde daadwerkelijk aan de slag met het vraagstuk van de islam. Een seculiere partij die streeft naar volksverheffing als de PvdA moet welhaast reageren op de groei van de orthodoxe en radicale islam in ons land. Maar jarenlang manoeuvreerde de PvdA om dit hete hangijzer heen. Doordat de multiculturele ideologie uitgebreid wortel heeft kunnen schieten binnen de sociaal-democratische partij (binnen welke linkse partij eigenlijk niet?) kon zij geen weerwoord bieden aan de dreiging van de radicale islam. Voor 2002 werd critici op aggressieve wijze de mond gesnoerd maar nadien leek wegkijken de toverformule van de PvdA. Voorheen werd de PvdA door politieke correctheid gegijzeld, nadien leek zij in een wurggreep beklemd te zijn van de eigen achterban die geen kritiek op de islam duldde.

Precies op dit precaire moment dat de PvdA een grote 'Linkse Restauratie' probeert uit te voeren door mensen als Vogelaar, Aboutaleb en Albayrak naar het landelijke politieke toneel te promoveren en weer ouderwetse politiek-correcte dogma's van stal haalt komt het jonge raadslid Jami met zijn kritieken op de islam. Dat Jami dus vroeg of laat zou worden weggestuurd leek onvermijdelijk. Volgens de laatste berichten zou Jami nu weigeren zijn zetel op te geven. Statutair is binnen de PvdA bepaald dat royement de enige optie is voor de partij als Jami voor zichzelf zou beginnen. En dat is jammer, op die manier komt de PvdA er te gemakkelijk vanaf. De reden dat Jami zich kon ontpoppen tot de kwelgeest van de PvdA was namelijk omdat hij ten eerste lid was van die partij en ten tweede dat hij een allochtoon en een voormalig moslim is. Deze factoren maakten Jami bijna onschendbaar binnen zijn partij die nog altijd wordt gegijzeld door politieke correctheid. Hij kon daardoor de partijtop provoceren dat het een lieve lust was, en zij konden alleen maar machteloos toekijken.

Als Jami nu voor zichzelf doorgaat binnen de gemeenteraad van Leidschendam-Voorburg kan hij alleen zijn zetel meenemen. Daarna zullen de wegen van Jami en de PvdA zich definitief scheiden. Hoe prestigieus het wellicht ook mag zijn over een eigen raadszetel te beschikken: het is triviaal in een debat over de islam en het recht op afvalligheid. Sterker nog: de beperkte impact die een raadszetel heeft verbleekt bij de impact die Jami heeft als allochtoon en ex-moslim binnen de PvdA. Juist zijn onaantastbare status maakt dat de PvdA wel moet kijken naar de dreiging van de radicale islam en de eigen bizarre multiculturele agenda; zaken waarvoor het nu eens hoog tijd wordt. Als lid van de PvdA is Jami een invloedrijke luis in de pels, als gemeenteraadslid van een willekeurige gemeente in de Nederland is hij op zijn best een bekende einzelgänger.

Maar als hij dan toch echt zijn eigen vertrek zo makkelijk weggeeft aan de geplaagde PvdA, dan moeten we hem toch dankbaar zijn. Jami liet in zeer korte tijd weer eens de ware aard van een van 's lands machtigste partijen zien.

BRON: Hetvrijevolk.nl